TERUG IN BC EN PROBLEMEN MET DE CHINESE POLITIE

We zijn vandaag vrijdag 27 april weer allemaal in BC. Wim is een dag eerder afgedaald en Ronnie en ikzelf dus vandaag. Ik was als laatste nog in een sneeuwstorm terechtgekomen en kon met moeite iets zien. Uiteindelijk kon ik ons kamp wel vinden.

We hebben een goede tijd achter de rug. Aanvankelijk was het plan om alleen naar ABC te gaan. Dat heb ik zelf strak gevolgd. ABC ligt op 6400 meter en de eerste keer daar verblijven is pittig. Je energie wordt langzaamaan uitgezogen.  Ronnie is naar de Noordcol op en neer geweest. Hij wilde dat perse. Geen probleem, hij heeft in oktober op de top van de Cho Oyu (8200 meter) gestaan en weet goed wat hij doet. Wim wilde ook naar de noordcol, uiteraard in zijn bekende outfit. Bijna niets aan dus.

Dat kon hij met windsnelheden van 100 kilometer per uur wel op zijn buik schrijven. Hij zou met de noordcol een wereldrecord neerzetten. Hij heeft in shorts 6700 meter bereikt en voor mij al een wereldrecord geboekt. Kijk maar in het Guinnesbook of Records. Hij is de eerste die deze hoogte op deze manier bereikt heeft.

Op de weg daarnaartoe zie je wel de spanning van een topsporter. Dat levert ook weleens aanvaringen tussen hem en mij op die achteraf goed uitgepraat worden. Ik overzie namelijk het geheel en de gevolgen van een bepaald gedrag en hij concentreert zich zo dat hij helemaal in zichzelf gekeerd is. Bij de minste geringste afwijking gaat hij daar heel gespannen mee om. Ik zie wel dat hij nog ver zal komen als de weersomstandigheden dit toelaten. Als klimmer is hij erg sterk.

Voorlopig is het slecht weer en sneeuwt het regelmatig. Er ligt een dik pak buiten. Ik zit met ijsvoeten en ijsvingers achter de PC dit bericht te schrijven.

In het basiskamp aangekomen bleek er het een en ander aan de hand te zijn. Er bezoeken  regelmatig toeristengroepen BC. Er is iemand geweest die in BC met een spandoek als decoratie een foto heeft gemaakt. Op dat spandoek stond iets van “Free Tibet”. Dat wordt heel slecht gewaardeerd door de Chinezen. We hebben dus iedere dag de politie over de vloer. Ons keukenpersoneel  is uitgebreid ondervraagd en onze eindredactrice Barbara leek waarschijnlijk op de betreffende toerist en is dus verdachte geworden. Ze willen perse de foto hebben en dat deze niet het land uitgaat.

Barbara en Louis wilden naar Lhasa gaan, maar krijgen geen toestemming. Inmiddels blijkt dat er 5 Amerikanen zijn opgepakt en het land uitgezet. Zij protesteerden tegen het over de Everest brengen van de Olympische vlam en ze hadden een spandoek met free Tibet daarop geschreven. Peking heeft over dit incident een klacht ingediend in Washington. In wat voor politieke kwestie raken wij verzeild. De politie blijft over de vloer komen, omdat er  veel Amerikaanse klimmers zijn. Vooralsnog concentreren wij ons op het beklimmen van de berg en niet op het verzeild raken in een Chinese bajes.

Monterosa Treks heeft nog een internatinaal team naast ons kamp gestationeerd. Er zitten 2 Fransen bij die een geheel eigen kijk tegen het leven hebben. Ze hebben 2 jaar de werled over gefietst en eindigen hun tocht nu met de beklimming van de Mount Everest. Ze willen met een parapente van de top springen. Volgens inciders zijn er beter methoden om zelfmoord te plegen. Misschien zien we ze langs vliegen of vallen als we naarboven klimmen.

Hierboven zet ik nog wat foto's om iedereen mee te laten genieten.